Próbkowanie przestrzenne jest częścią procesu digitalizacji obrazu. Polega na wybraniu reprezentatywnych próbek modelu (na przykład zdjęcia) do późniejszego przetwarzania. Podstawową operacją w systemach przechwytywania obrazu i wideo jest specyfikacja intensywności lub koloru obrazu w określonych punktach przestrzeni nazywanych pikselami. Po dokonaniu podziału uzyskujemy podzielony obraz na wiele pikseli o tej samej wielkości. Jeśli spoglądamy na jeden z pikseli widzimy że dominuje w nim jeden jedyny kolor lub ton. Kolor ten będzie tym, który później się określi ilościowo i zakoduje. Przy próbkowaniu, w zależności od wymiaru wybranego piksela, uzyskamy próbkę z mniejszą lub większą rozdzielczością przestrzenną. Zdolność czujnika światła (na przykład oka) do rozróżniania dwóch impulsów świetlnych w sąsiedztwie przestrzennym. Odnosi się do okna widocznych szczegółów na obrazie. Czym mniejszy będzie wymiar piksela tym większa będzie rozdzielczość przestrzenna. Definicja przestrzenna to zdolność systemu komunikacji wizualnej do pokazania maksymalnej częstotliwości przestrzennej.
blc4u e bom | | |