W kontekście kompresji obrazu, Intra-frame odnosi się do techniki kodyfikacji, która wykorzystuje redundancję przestrzeni, która istnieje w obrazie za pomocą jej analizy częstotliwościowej. Różnica w kodyfikacji Inter-frame leży w tym, że kompresja czy to ze stratami czy bezstratna, będzie wykonywana z informacją, którą posiada obecny obraz, który jest przetwarzany i nie w relacji z jakimkolwiek innym obrazem w sekwencji obrazu. Kodyfikacja intar-frame razem z Intar-frame tworzy obrazy I, P i B, które są częścią grupy obrazów. Obrazy I lub Infa-frame są tymi tworzonymi przez kodyfikację Intra-frame, zawierają głównie współczynniki przekształcone wynikające z procesu DCT i nie potrzebują dodatkowej informacji aby być odkodowane. Oznacza to, że wymagają kodyfikacji wielkiej ilości danych. Najpierw obraz dzielony jest na makro-bloki, zwykle o wielkości 8x8 pikseli, które są kodowane oddzielnie używając DCT. W ten sposób, redundancja przestrzeni będzie usunięta przekształcając sygnał w nową przestrzeń, w której jej reprezentacja będzie bardziej ścieśniona.
dobre alarmy domowe | | |